مربی همیشه میگه بپر خودتو رها کن،زیر آب چشماتو باز کن،بعد خودت آروم آروم برمی گردی به سطح آب.
شرط اول همون دست و پا نزدنه!
گاهی باید واقعن بیخیال شد و رفت گوشه ای نشست.باید بی خیال دست و پا زدن شد.
گاهی بایدبگذاریم زندگی کارش را بکند.
شاید بعدش آرام آرام برگشتیم به سطح آب، به زندگی،بی خفگی
+ اتوبوسی به نام هوس
#تنسی _ویلیامز
برچسب:
نویسنده: کاوه کاشفی
چه خیال انگیز و جانبخش است « اینجا نبودن... »
برچسب:
نویسنده: کاوه کاشفی